تبليغاتX
زیست پژوهان گنبد کاووس

Mugger Crocodile at Haleji, Sindh, Pakistan - March 2008

mugger crocodile

The Mugger Crocodile (Crocodylus palustris) (literally "Crocodile of the marsh"), also called the Iranian, Marsh, or Persian Crocodile (in Persian گاندو Gandu), is found throughout the Indian subcontinent and the surrounding countries (India, Pakistan). In Pakistan's coastal regions of the Makran and delta marshlands of Sindh it is known as the Indus Crocodile, although they do exist in parts of Bangladesh, and parts of Nepal and Iran. The name "Mugger" is a corruption of the Hindi word magar which means "water monster" in the Hindi language.[1]


Mugger crocodiles have 19 upper teeth on each side; a snout that is 1 1/3 to 1 1/2 as long as broad at the base; a rough head but without any ridges; mandibular symphysis extending to the level of the fourth or fifth tooth; pre-maxillo-maxillary suture, on the palate, transverse, nearly straight, or curved forwards; and nasal bones separating the pnemaxillaries above. Four large nuchals forming a square, with a smaller one on each side; two pairs of smaller nuchals on a transverse series behind the occiput. Dorsal shield well separated from the nuchal, the scutes usually in 4, rarely in 6, longitudinal series, those of the two median usually considerably broader than long; 16 or 17 transverse series. Scales on limbs keeled. Fingers webbed at the base; outer toes extensively webbed. A serrated fringe on the outer edge of the leg. Adult blackish olive above: young pale olive, dotted and spotted with black. The largest specimen in the British Museum measures 12 feet, but individuals are said to grow much larger.[2] Mature males range from 4 to 5 m (13-16.5 feet).[3]


The Mugger crocodile can be found in India, Bangladesh, Sri Lanka, Pakistan, Nepal, the southern tip of Iran and probably in Indo-China. The Mugger is the only crocodilian found in Iran and Pakistan. This crocodile is the most common and widespread of the three species of crocodiles in India, far out numbering the much larger saltwater crocodile within the country (and most likely within neighboring countries).

In the 1980's the largest population of wild Crocodiles in Tamil Nadu, South India lived in the Amaravathi Reservoir, and in the Chinnar, Thennar and Pambar rivers that drain into it. Their total population here was estimated to be 60 adults and 37 sub-adults. The Amaravati Sagar Crocodile Farm, Established there in 1975, is the largest Crocodile nursery in India. Eggs are collected from wild nests along the perimeter of the reservoir to be hatched and reared at the Farm. There were up to 430 animals maintained in captivity at one time. Hundreds of adult crocodiles have been reintroduced from here into the wild.[4]

Mainly a freshwater species, the Mugger crocodile is found in lakes, rivers and marshes. Muggers prefer slow-moving, shallower bodies of water rather than, fast-flowing, deep areas. Also known to thrive in man-made reservoirs and irrigation canals. Although it prefers freshwater, it has some tolerance to saltwater therefore is occasionally reported from saltwater lagoons. It is sympatric with the Gharial (Gavialis gangeticus) in some areas of India and with the Saltwater Crocodile (Crocodylus porosus) in other areas, but separated by habitat most of the time. It is adapted to terrestrial life like its cousin, the Cuban Crocodile, more than most crocodilians, but is ecologically most similar to the African Nile Crocodile. It is known to be more mobile on land, can migrate considerable distances over land in search of a more suitable habitat. It can chase prey on land for short distances. They are also known to dig burrows as shelters during the dry seasons.


Being a large carnivorous reptile, it eats fish, other reptiles and small and large mammals. In fact, most vertebrates that approach to drink are potential prey, and may suffer being seized and dragged into the water to be drowned and devoured at leisure. Prey species can be as large as gaur and water buffalo.[5] Attacks on humans are very rare, but not unheard of, as a child was killed by a Mugger crocodile in Iran during early 2006. 
 
منبع:http://flickr.com
+ نوشته شده توسط زبرجد در پنجشنبه 7 شهریور1387 و ساعت 21:57 |

كروكديل ایران (گاندو)

 

گاندو

ايران سرزميني است پهناور، با آب و هواي گوناگون و طبيعتي پربار،‌كه هنوز گوشه و كناره‌هاي آن ناشناخته باقي مانده است. جنوب شرقي‌ترين ناحيه ايران، حد فاصل بين ايرانشهر و چابهار، در اين منطقه درجه حرارت در فصل تابستان به 45 درجه سانتيگراد مي‌رسد. باهوكلات، منطقه‌اي كه طبيعت بكر و زيباي آن تقريبا ناشناخته باقي مانده است، اغلب بارندگي‌ها به صورت مقطعي و سيل آساست. به همين سبب در سراسر رودخانه‌ها باهوكلات، بركه‌هايي ايجاد مي‌شود كه بستر مناسبي، پر از زيست‌گونه‌هاي مختلف جانوري، از جمله پستانداران، دوزيستان و خزندگان مي‌باشد. به سراغ يكي از جذابترين و مخوفترين جانوران اين منطقه مي‌رويم. كروكديل پوزه كوتاه باتلاق‌هاي با نام انگليسي مگر (Mager) و نام علمي كروكديليوس پاستريس كه در اصطلاح بوميان منطقه گاندو ناميده مي‌شود. گاندو كوروكديلي است كه با جثه‌اي متوسط و بزرگ، با پوزه پهن و كوتاه اين جانور داراي قدرت سازش پذيري بسيار بالا بوده و دامنه وسيعي از بركه‌هاي آب شيرين رودخانه‌هاي سرباز، باجو و باهوكلات، از جمله زيستگاه‌هاي اين جانور به شمار مي‌رود. حداكثر طول آن به 4 متر مي‌رسد كه نيمي از طول متعلق به دم اين جانور مي‌باشد. دم در قاعده بسيار تنومند و سترگ‌ و درانتها فشرده و باريك است و اين شكل خاص آنها را به شناگراني ماهر و كارآمد تبديل كرده است. مجموع دندان‌ها به 66 تا 68 عدد بالغ مي‌گردد، كه دو دندان تك پائين بزرگتر بوده و هنگام بسته شدن دهان از سوراخ‌هاي تك بالا بيرون مي‌آيد. ساختمان دندان‌ها به شكلي است كه در زير هر دندان يك دندان كوچك ديگر قرار دارد و در صورت شكستن دندان بالايي جايگزين آن مي‌شود. شكل ظاهري آرواره‌ها به نحوي است كه جانور قادر به جويدن غذا نمي‌باشد و شكارهاي كوچك را بلعيده و شكارهاي بزرگ را تكه تكه مي‌كند پاهاي جلويي معمولا ضعيف و پاهاي عقبي قدرتمند و در اصل براي حركت بر روي خشكي به كار گرفته مي‌شود. پاها هنگام شنا در امتداد بدن جمع مي‌شود و دخالت چنداني در شنا ندارد. چشم در اين گونه عمودي و بيضوي شكل مي‌باشد كه نوعي تطابق براي فعاليت‌هاي شبانه جانور به حساب مي‌آيد. هنگام شنا پلك سوم كه همانند پرده‌اي شفاف كه مانع از ديد جانور نمي‌شود سطح چشم را در داخل آب مي‌پوشاند و از آن حفاظت مي‌كند. موقعيت و نحوه قرار گرفتن چشم‌ها و همچنين سوراخ‌هاي بيني و گوش‌ها روي سر طوري است كه حتي وقتي تمام بدن زير آب قرار مي‌گيرد كوروكديل مي‌تواند هر سه اعضاي بويايي، شنوايي و بينايي را خارج از آب نگهدارد. بدون اينكه ساير بخشهاي بدن قابل رويت باشد. نوع تغذيه گاندو، بستگي به منابع غذايي قابل دسترس دارد. غذا و شكار مورد نظر، همراه با رشد كوروكديل تغيير مي‌كند. انواع بزرگتر از تنوع غذايي بيشتري برخوردار هستند. با خنك‌تر شدن و تاريك شدن هوا اين جانور از آب بيرون آمده و مشغول گشت و گذار در منطقه براي يافتن غذا مي‌شود. راه‌پيمايي در بستر بركه يا رودخانه از رفتارهاي روزمره اين جانور درنده مي‌باشد كه به نظر مي‌رسد اين امر فعاليتي در جهت يافتن غذا باشد. در منطقه باهوكلات شكار سگ‌هاي ولگرد و احشام اهالي و روستاييان اطراف بركه توسط گاندو بسيار معمول بوده و اين امر مهمترين موردي است كه اهالي محل نسبت به آن معترض مي‌باشند. در منطقه حفاظت شده گاندو به ندرت حمله‌اي از سوي گاندو به روستاييان ديده شده است كه قابل اغماض مي‌باشد. در كل وجود گاندو در بركه‌ها تهديدي براي اهالي و بوميان ساكن منطقه نمي‌باشد. بوميان منطقه به لحاظ اعتقادات خاصي كه دارند از آسيب رساندن به كروكديل‌ها خودداري مي‌كنند. ولي در عين حال از بركه‌ها جهت آبياري باغ و زمين‌هاي كشاورزي استفاده مي‌كنند،‌كه اين امر موجب پايين آمدن آب بركه‌ها و خشك شدن آنها و در نهايت، تخريب زيستگا‌هاي گاندو مي‌شود به ناچار اين جانور، مجبور به ترك محل زيست خود و مهاجرت به منطقه‌اي ديگر مي‌شود. اين جانور با استفاده از حس بويايي قوي خود مي‌تواند مسير بركه بعدي خود را از فاصله‌اي چند كيلومتري تشخيص دهد. در اين ميان برخي از آنان به ناچار به چاله آبهايي پناه مي‌برند كه بيرون آمدن از آن غير ممكن است. حالت شناگري در روي آب حالتي است كه معمولا به چشم مي‌خورد و جانور در حالي كه كل سطح بالاي بدن آن تا انتهاي دم در بيرون از آب است اقدام به شنا در روي آب در طول و عرض بركه يا رودخانه مي‌كند. در ساعات نامناسب روز، خواه گرماي زياد و يا باد وقت خنكي هوا گاندو معمولا در داخل آب بوده و بدين ترتيب از شرايط غيردلخواه رهايي مي‌يابد. در همه گونه‌ها، لقاح داخلي بوده و تخم‌گذار هستند و حس توليدمثل از اواخر اسفندماه شروع شده و تا اواخر تيرماه ادامه مي‌يابد. گاندو همانند بسياري از خويشاوندان خود بسيار كند به نظر مي‌رسد ولي هنگام شنا و شكار بسيار سريع و چالاك عمل مي‌كن. كروكديل‌ها همگي گوشتخوار بوده و هر نوع جانداري را كه قادر باشد مي‌خورند. آنها همچنين به پرندگان و پستانداران كه وارد زيستگاه‌ آنها مي‌شوند، عكس‌العمل نشان مي‌دهند. گاندو در آخرين طبقه‌بندي صورت گرفته جز گونه‌هاي آسيب‌پذير لحاظ گرديده است. عوامل تهديد‌كننده جهاني اين گونه، شكار بيش از حد و غيرقانوني و تخريب زيستگاه‌ها مي‌باشد. در اين ميان تخريب زيستگاه به دليل خشكسالي مهمترين و تاثيرگذارترين عامل خطر انقراض محسوب مي‌شود. اين امر باعث سخت‌تر شدن شرايط زندگي كوروكديل‌ها و از بين رفتن منابع غذايي و پناهگاه‌ها شده است. اگر اين بي‌توجهي همچنان ادامه يابد، ديري نمي‌پايد كه در آينده‌اي نه چندان دور از گاندو جز نام آن باقي نماند.

 

 منبع:www.irandeserts.com

+ نوشته شده توسط زبرجد در پنجشنبه 7 شهریور1387 و ساعت 21:51 |
سود آوري اقتصادي طبيعت گردي
توسعه پايدار زير سايه درختان
ترجمه؛ زينب همتي

اکوتوریسم

اکوتوريسم شيوه جديدي از بهره برداري است که شايد بتواند سود بيشتري از انواع محصولات اصلي يک جنگل شاخه زاد براي ساکنان محلي و همچنين دولت فراهم آورد. تجربه کشورهاي در حال توسعه نشان داده است که اکوتوريسم مي تواند بخش مهمي از يک برنامه اقتصادي کلان و پايدار در منطقه باشد. علاوه بر اين اکوتوريسم انگيزه قدرتمند و جديدي است که توانسته محل هاي طبيعي باجاذبه توريستي را در مناطق مختلفي از جهان حفظ کند و به همين دليل به وسيله يي براي حفاظت از منابع طبيعي تبديل شده است. از اين رو حفاظت از منابع طبيعي در مناطقي که چنين ارزش هايي براي مردم روشن شده باشد، به شکل دوجانبه يي صورت مي پذيرد. به همين خاطر يافتن منافع اقتصادي روشن و قابل اتکا مربوط به اکوسيستم هاي طبيعي امري جدي و نيازمند توجه مخصوص است.

---

در يک دنياي ايده آل، توريسم پايدار به بهاي طبيعت افزوده ، از توسعه صنايعي که باعث ورود گازهاي گلخانه يي به هوا مي شوند، جلوگيري مي کند. متاسفانه رفتن به فرودگاه و مسافرت با هواپيما مي تواند راه را براي اين گونه مشکلات باز کند.

به طور متوسط به ازاي هر مايل مسافرت هوايي حدود يک پوند گاز گلخانه يي دي اکسيدکربن به جو اضافه مي شود. تاکنون گزينه استفاده از سوخت هاي غيرفسيلي بيشتر يک انتخاب واقع گرايانه بوده است، اما شايد پروژه ناسودمندانه «درختاني براي آينده» بتواند تاثيرهاي منفي انسان برمحيط زيست را جبران کند. هر درختي که کاشته مي شود در طول 30 سال اول رشد فعال خود، حدود 50 پوند از دي اکسيد کربن وارد شده به جو را جذب مي کند. «بيل لايگون» مدير اجرايي پروژه «درختاني براي آينده» مي گويد؛ «از سال 1989 تاکنون بيش از 20 ميليون تنه درخت در بخش هايي از جهان که از رويش گياهي تهي شده اند، کاشته شده است. در واقع هدف اين سازمان، جوان کردن زيستگاه هاي لخت شده در بيش از 60 کشور جهان است.»

پروژه «درختاني براي آينده» با مساعدت جوامع محلي مي تواند به اهداف نهايي خود نزديک تر شود. اهداف اين پروژه به طور خلاصه از اين قرار است؛

1- کمک به نگهداري از جلگه رودخانه ها

2- کاهش فرسايش خاک

3- فراهم ساختن زيستگاه هايي براي حيات وحش

4- فراهم ساختن چوب مورد استفاده به عنوان سوخت و ساخت وسايل چوبي

5- فراهم ساختن مناطقي براي چراي دام ها به گونه يي که فشار وارده بر زمين هاي جنگلي کاهش يابد.

اين سازمان در کامرون، با کمک تعاوني محلي «لان» اقدام به درختکاري کرده است. در کامرون به علل گوناگون از جمله فرسايش خاک، حاصلخيزي کم خاک و ناکافي بودن هيزم مورد استفاده به عنوان سوخت، کاشت درخت بسيار ضروري به نظر مي رسيد.

«اسکات بود» مدير برنامه آفريقا مي گويد؛ «تعاوني لان در کمتر از 5 سال خودکفا شده و بدون کمک سازمان اقدام به کاشت درخت کرده است. در حال حاضر اين تعاوني با کمک پول حاصل از فروش نهال درختان، در حال انجام فعاليت هاي ديگر در راستاي توسعه پايدار است.» با توجه به اينکه ميزان رشد درختان در مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري سه برابر نرخ رشد درختان مناطق معتدل است، پروژه هاي بسيار زيادي در اين مناطق در حال انجام است. از سال 1998 هنگامي که «هوريکان ميچ» براي نخستين بار هندوراس را با خاک يکسان کرد، پروژه «درختاني براي آينده» تاکنون بيش از 4 ميليون تنه درخت در آنجا کاشته است. درختکاري هاي صورت گرفته در اين منطقه مي تواند پيامدهاي حاصل از توفان هاي فاجعه آميزي را که در آينده صورت خواهند گرفت به مقدار زيادي کاهش دهند. علاوه بر اين، کاشت درخت مي تواند جايگزين برخي فعاليت هاي تخريبي افراد محلي شود.

گردشگران نيز مي توانند با خريد يک پروانه کاشت درخت به مبلغ 30 دلار کمک شاياني به توسعه درختکاري در کشورهايي چون هندوراس، اتيوپي و فيليپين کنند. (لازم به ذکر است که به ازاي خريد هر پروانه کاشت درخت، حدود 200 تنه درخت در اين مناطق کاشته مي شود.) علاوه بر اين تعدادي از گروه ها و موسسه هاي گردشگري کمک هاي مالي صورت گرفته توسط گردشگران محيط زيست را جمع آوري کرده و در اختيار سازمان هاي ذي ربط قرار مي دهند. «تردي لايتلي» مدير موسسه اکوتور به ازاي فروش هر بليت هواپيماي راه دور، 1 دلار (هزينه يي معادل خريد 7 تنه درخت) به حساب پروژه «درختاني براي آينده» واريز مي کند. آژانس هاي «اسکيپ آرتيستس تراول» در سان فرانسيسکو و «اسکاي وارد تراول» در مريلند نيز به اين پروژه کمک هاي مشابهي مي کنند.

پروژه «درختاني براي آينده» هرچند نمي تواند مشکل گرمايش جهاني را حل کند اما شايد بتواند پيامدهاي حاصل از آن را کاهش دهد. اين پروژه با ترغيب مردم به درختکاري و دوستي هر چه بيشتر انسان با محيط زيست مي تواند انسان را با محيط زيست خود آشتي داده و از انجام فعاليت هاي مخرب بيشتر جلوگيري کند.

www.emagazine.com
+ نوشته شده توسط زبرجد در سه شنبه 22 مرداد1387 و ساعت 16:59 |