با کمال تاسف با خبر شدیم دانشمند فرزانه پروفسور دکتر محمود بهزاد به رحمت ایزدی پیوست.
این واقعه غم انگیز را به تمام علم دوستان تسلیت گفته و علو درجات در پیش پروردگار برای ایشان آرزومندیم.
دبیران زیست شناسی شهرستان گنبد کاووس
مقاله زیر توسط استاد عزیز آقای کرام الدینی درباره دکتر محمود بهزاد قبل از فوت ایشان نوشته شده :
با تشکر از آقای شهریار غریب زاده وبلاگ علوم و فنون
۹۴ كتاب در ۹۴ سال
در بارهي پدر زيستشناسي نوين ايران
نوشتن در بارهي كسي كه خود اهل نوشتن و قلم است، آسان نيست. بين خودمان باشد؛ تا حالا بارها شروع كردهام كه در بارهي «دكتر محمود بهزاد» بنويسم، ولي هر بار تيرم به سنگ خورده و پس از نوشتن يك يا دو بند، از كار دست كشيدهام. اما اين بار قصد كردهام اين نوشته را ادامه دهم و به پايان برسانم. پس نخست چند نكته از زندگي ايشان براي آنان كه او را كمتر ميشناسند، مينويسم.
«دكتر محمود بهزاد» در سال ۱۲۹۲ در رشت ديده به جهان گشود. دورههاي ابتدايی و متوسطه را در زادگاه گذراند. به دانشسرای عالی راه يافت و در سال۱۳۱۴ در رشتهي «علوم طبيعی و تربيتی» فارغ التحصيل شد. پس از پايان سربازي رهسپار کرمانشاه شد و ۵ سال در آن جا تدريس كرد. سپس به رشت بازگشت و در سال 1322 کتاب «داروين چه ميگويد؟» را تأليف و يك سال بعد، ترجمهي كتاب «راز وراثت» اثر ژان روستان را منتشر کرد. در سال ۱۳۲۴ هنگامي كه در دبيرستان البرز تهران تدريس ميكرد، در دانشکدهي داروسازی دانشگاه تهران ثبت نام کرد و در سال ۱۳۲۸ با درجه دكترا فارغ التحصيل شد. در همان سال ويراستار مؤسسهي انتشارات فرانكلين شد و همزمان به تدريس علوم طبيعى به زبان فرانسه در مدرسهي «فرانكوپرسان» (رازى) تهران مشغول بود. او در ميان سالهاي 1324 تا 1330 چند كتاب درسي منتشر كرد. در سال ۱۳۴۱ مأمور تأسيس «سازمان كتابهاى درسى ايران» شد. در سال ۱۳۴۸ موفق به اخذ درجهي «استادي» از شوراى استادان دانشگاه تهران شد. پس از انقلاب به زادگاه خود «رشت» باز گشت و بيشتر فعاليت خود را به حوزهي علوم دارويى متمركز كرد. در سال 1379 فرهنگستان علوم پزشكى لقب «پدر زيست شناسى نوين ايران» را به او داد و مجسمهي او در شهر رشت نصب شد. او هنوز به نوشتن ادامه ميدهد.
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ شهریور ۱۳۸۶ ساعت توسط عبدالرشید زبرجد
|
نویسنده : عبدالرشید زبـرجد